Van een late starter naar de Europese top: en toen kwam een belangrijke keuze
Datum:
Als je wordt geboren in een familie waarin iedereen zeilt, is het bijna vanzelfsprekend dat je dat zelf ook gaat doen. De 18-jarige Jesse Bon uit Lelystad werd geboren in zo’n familie, maar het duurde even voordat hij zijn liefde voor het water ontdekte. “Ik heb eerst van alles geprobeerd: voetbal, tennis, hockey en zwemmen.” Pas op tienjarige leeftijd begon hij echt met zeilen, maar al snel behoorde Jesse tot de top van zijn leeftijdscategorie. Het zeilen bracht hem niet alleen naar wedstrijden op wereldniveau, maar zorgde ook voor een hechtere band met zijn vader. Toch draait zijn verhaal niet alleen om sportieve successen, maar vooral om de keuze die daarop volgde.
Jesse zette zijn eerste stappen in een zeilboot al een paar jaar eerder, maar had er eerst nog geen plezier in. En dat terwijl zijn vader, oom en opa allemaal zeilers waren. “Mijn vader zat zelfs nog in de selectie voor de Olympische Spelen van 2004”, vertelt Jesse trots. De liefde voor het zeilen liet dus even op zich wachten, maar kwam uiteindelijk toch toen Jesse stopte met atletiek en besloot te gaan zeilen.
Plezier op het water
Samen met zijn vader kocht hij een eigen zeilboot en was daarna vaak op het water te vinden. Ook sloot hij zich aan bij zeilvereniging Muiderzand in Almere. In de eerste jaren deed hij het vooral voor de gezelligheid. “Ik was toen vooral heel erg bezig met vrienden en vriendinnen. Ik wilde met z’n allen zoveel mogelijk plezier maken op het water”, blikt Jesse terug. Met wedstrijden was hij toen nog niet bezig en juist die ontspannen houding zorgde ervoor dat de sport leuk voor hem bleef.
De omslag kwam toen hij overstapte naar een meer competitieve vereniging in Loosdrecht. Daar groeide Jesse door en begon hij ook zijn eerste wedstrijden te winnen. “Daar haalde ik ontzettend veel motivatie uit.” Jesse wilde zich verder ontwikkelen en daarom besloot hij ook thuis in Lelystad zeilles van zijn vader te volgen.
Jesse’s trainingsweken werden steeds intensiever. De weekenden stonden volledig in het teken van zeilen. Daarnaast trainde hij één à twee avonden per week extra op het water en deed hij specifieke fysieke trainingen om sterker te worden in de boot.
Enorme prestatie
Het drukke trainingsprogramma was niet voor niets. Jesse voer steeds vaker grote wedstrijden, waarin hij goed presteerde. Zijn hoogtepunt beleefde hij tijdens het EK ILCA 6 in het Portugese Vilamoura. Daar eindigde hij in 2025 als 46e van de 258 deelnemers. “Daar ben ik echt trots op, vooral omdat ik pas rond mijn vijftiende intensief begon te trainen.”
Volgens Jesse zijn concurrerende zeilers vaak al vanaf hun negende levensjaar intensief met de sport bezig. Dat zijn latere start geen negatieve invloed heeft gehad, komt volgens hem door zijn discipline en motivatie. “Ik bleef de sport altijd leuk vinden en wilde er daardoor ook echt voor gaan.”
Een omslag
Toch kwam er in 2025, na het EK in Split (Kroatië), een omslag. Jesse besloot tijdelijk te stoppen met professioneel zeilen. Niet omdat de liefde voor de sport verdwenen was, maar omdat er nieuwe keuzes gemaakt moesten worden. Jesse: “Ik dacht steeds vaker na over de toekomst. Stel dat ik nu volop doorga met zeilen en op mijn 23e een gekke blessure krijg waardoor ik thuis kom te zitten? Er moet dan ook brood op de plank komen”.
Daarom besloot hij zich te richten op een studie. Zijn eerste keuze was de opleiding tot piloot, maar hij kwam niet door het selectietraject. Al snel meldde Jesse zich aan voor een ander traject: vlieger worden bij Defensie. “Dat loopt nu en daar ben ik al best ver in gekomen.” Mocht dat niet lukken, dan heeft Jesse zich voor de zekerheid ook ingeschreven voor de studie Bedrijfskunde aan de Rijksuniversiteit.
Studie bepaalt de toekomst
Hoe zijn toekomst in de zeilsport eruit gaat zien, kan Jesse nog niet zeggen. “Dat ligt er echt aan welke studie ik uiteindelijk ga volgen. Als ik naar Defensie ga, is het heel lastig om tijd te investeren in mijn sportcarrière. Met een studie Bedrijfskunde gaat dat wat makkelijker.”
Sterke band met zijn vader
Vooruitkijken is voor Jesse nog lastig, maar terugblikken doet hij maar al te graag. En als hem wordt gevraagd naar zijn grootste prestatie, begint hij over zijn vader. “Door alle zeillessen samen, zijn pa en ik toch wel heel erg dicht bij elkaar gekomen. We reisden samen door Europa, sliepen tijdens wedstrijden in eenvoudige tenten en beleefden allerlei avonturen. Hoe sterk onze band is geworden, zie ik echt als een van mijn grootste prestaties. En ik had geen betere coach kunnen hebben.”
Ook zijn moeder heeft een grote bijdrage geleverd aan de sportcarrière van Jesse. “Zij kwam uit de paardensport, wat ook een competitieve wereld is. Misschien dat ik daar mijn strijdlust vandaan heb. Daarnaast hielp ze altijd vanaf de kant met het regelen van materiaal, eten en drinken.”
Jonge topsporters
Nu Jesse een paar maanden gestopt is met zeilen, mist hij het af en toe wel. Vooral wanneer hij door oude foto’s scrollt. Maar inmiddels weet hij ook dat er meer is dan alleen topsport. Soms is kiezen voor jezelf minstens zo belangrijk als kiezen voor je sport. Aan jonge sporters die twijfelen over hun toekomst geeft hij daarom één duidelijke boodschap mee: “Neem de tijd, vind jezelf, ontdek wat jij leuk vindt, waar je van geniet, en ga daar gewoon voor.”
Want uiteindelijk, zo heeft Jesse geleerd, draait succes niet alleen om medailles of ranglijsten. Het gaat ook om plezier, ontwikkeling en de mensen die onderweg naast je staan.